Među četiri Jevreja iz Bosne i Hercegovine koji su odlikovani ordenom narodnog heroja nalazi se i Nisim Albahari (uz Nisima, narodnim herojima su proglašeni još Pavle Goranin, Elias Engel i Samuel Lerer), ali je Nisim među njima jedini Sefard. O Nisimu je prije nekoliko godina detaljno pisao tešanjski književnik Amir Brka, nazivajući ga „tragičnim revolucionarom“ (https://umhis.ba/nisim-albahari-tragicni-revolucionar/) . Ko je bio Nisim Albahari?
Nisim se rodio u Tešnju 1916, a umro u Sarajevu 1991. godine. U Tešnju je pohađao osnovnu školu, a potom je prešao u Sarajevo, gdje je završio Prvu mušku gimnaziju. Do preseljenja porodice u Sarajevo (1932. godine) Nisim se vraćao u Tešanj, čak je sudjelovao i u stvaranju TOŠK, gdje je bio i prvi golman. U gimnazijskim danima u Sarajevu pristupio je naprednoj omladini, suprotstavljajući se dolazećem nacizmu. Albahari je 1936. sa još 90 članova i simpatizera KPJ uhapšen prilikom policijske provale partijske organizacije u Sarajevu i smješten je u zatvor Belediju. Nakon dva mjeseca istražnog zatvora u Sarajevu, prebačen je u zatvor u Subotici, a potom na Adu Ciganliju. Na suđenju u Beogradu osuđen je na jednu godinu zatvora, koju je odležao u begradskoj Glavnjači.
Nakon izlaska iz zatvora nastavio je revolucionarni rad, a nakon odsluženja vojnog roka, u aprilu 1940. kooptiran je u Mjesni komitet KPJ za Sarajevo. U decembru 1940. ponovo je uhapšen, prebačen u zatvor u Ivanjici (Srbija), i pušten nakon martovskog puča 1941, kada je Vlada Milana Simovića amnestirala političke zatvorenike. Vratio se u Sarajevu, i tu ga je zatekla kapitulacija Jugoslavije u aprilu 1941. godine.
Već od maja 1941. Albahari radi na prikupljanju, zakopavanju i čuvanju oružja za ustanak, koji KPJ priprema. Kada je rat počeo, on se aktivno uključuje u borbu. Brka slika njegov ratni portret kroz prikaz širih ratnih događanja, prikaz kretanja partizanskih jedinica i partijskih formacija u kojima je Albahari djelovao. Albahari je već u julu 1941. izašao iz Sarajeva i sa drugim komunistima (Rato Dugonjić, Joso Radić i drugi) na području Semizovca radio na organiziranju partizanskog odreda. Albahari je imenovan za zamjenika komesara Semizovačke čete, koja je trebala postati okosnica ustanka u tom kraju. Nakon što je radio na organizaciji Semizovačke čete – Zvijezda, Albahari je u augustu krenuo na područje Vareš – Breza sa zadatkom da i na tom prostoru organizira partizanske čete. Međutim, zarobljen je i proveden u sarajevski zatvor – Belediju, koji je bio ustaški logor, a potom u zatvor u zgradi sarajevske Bogoslovije. Albahari je 22. septembra 1941, sa još jednom grupom komunista uspio pobjeći iz zatvora. Ubrzo nakon toga, postao je sekretar Okružnog komiteta KPJ za područje Odreda Zvijezda, a početkom 1942. bio je sudionik Savjetovanja u Ivančićima, o čemu je kasnije sačinio i važan tekst.
Poslije završetka Drugog svjetskog rata, Nisim Albahari je obavljao raznovrsne poslove. Bio je izvjesno vrijeme predsjednik Saveza sindikata Sarajeva, član CK KPJ za Bosnu i Hercegovinu od osnivačkog kongresa 1948. godine. Više od deset godina bio je u Centralnom komitetu načelnik Uprave za kadrove CK, član Izvršnog komiteta CK KPJ za Bosnu i Hercegovinu. U više saziva biran je za poslanika Republičke i Savezne skupštine. Bio je ministar rada, u Vladi SR Bosne i Hercegovine, sekretar Izvršnog vijeća, sekretar Skupštine SR Bosne i Hercegovine, predsjednik Organizaciono-političkog vijeća Skupštine SR Bosne i Hercegovine, i predsjednik raznih komisija i tijela.
Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine....