Ožiljci života Vuka Draškovića

Ožiljci života Vuka Draškovića

Izdavačka kuća „Laguna“ iz Beograda je objavila knjigu autobiografskih sjećanja Vuka Draškovića „Ožiljci života“. Drašković je kontroverzna ličnost. Porijeklom iz Hercegovine (Gacko), gdje je završio osnovnu i srednju školu, a Pravni fakultet u Beogradu. Bavio se novinarstvom, i pisao književna djela, te aktivno se bavio politikom. Njegove prve knjige osuđivane su kao nacionalističke, a njegova politička aktivnost, posebice početkom 1990-ih u vrijeme raspada Jugoslavije, kada se zalagao za uspostavu monarhije, još uvijek traži vjerodostojnije ustraživanje. U ovoj knjizi Drašković opisuje svoje školovanje u selu Slivlje, potom odlazak u više razrede osnovne škole u udaljenije selo Fojnica, gdje se prvi put u razredu susreće sa „Turcima“, odnosno muslimanskim đacima Tahirom i Sejdom. Drašković opisuje taj šok i sada se još uvijek pita šta se kasnije desilo sa tim dječacima, koji nisu bili prihvaćeni od ostalih đaka Srba pa su se ispisali iz škole. Drašković opisuje i svoje školovanje u gatačkoj gimnaziji, te odlazak na studije prava u Beograd.

Tu počinje drugu dio njegove autobiografske priče. Studentski dani, početak bavljenja novinarstvom, potom književnošću i na kraju politikom. Njegovi prvi romani, posebno „Nož“ i „Sudija“, osuđeni su kao nacionalistički (a u ovoj knjizi on otkriva prave likove o kojima je na književni način pisao u tim romanima). Knjiga sadrži niz dramatičnih zapleta, posebno o događanjima s početka 1990-ih i u vrijeme njegovog oštrog suprotstavljanja Miloševiću tokom 1990-ih godina. U knjizi Drašković opisuje i svoje razgovore sa Alijom Izetbegovićem (između ostalih političkuh aktera) pred izbijanje rata. „Je li vam žao Jugoslavije“, upitao je Izetbegovića. „Duša me boli“, odgovorio je Izetbegović, svjedoči Drašković u ovoj knjizi. Dalje objašnjava svoje vatrene govore po Sandžaku, detaljno opisuje stradanja i torture koje je preživio u Miloševićevom zatvoru, te iznosi niz detalja o odnosima među srbijanskom opozicijom tokom 1990-ih početkom 2000-ih godina. Opisi atentata koji su na njega pokušani u nekoliko navrata djeluju vjerodostojno, ali ostaje da se provjerava koliko je ova njegova autobiografija autentična historija, a koliko društveno poželjna historija (Kuljić). Na jednom mjestu on kaže: „Nisam želeo smrt Jugoslavije, ali nisam ni nevin. Doprinosio sam histeriji koja je podsticala ubistvo te države. Ne abolira me istina da sam verovao da je Jugoslavije večna, da je neprobojna i neuništvima, i da joj moje pakosti ne mogu naneti nikakvo zlo. Ne aboliraju me ni priznanje krivice niti naknadno kajanje“. Ali – da li je to sve?

Izvor: Laguna.

08.10.2022

Komentari

Samo registrovani korisnici mogu komentarisati. Prijavi se!

Nema komentara.